Ιούλ 282016
 

Εκ της συντονιστικής επιτροπής , (που συστάθηκε τη 15η Μαΐου από τη συσπείρωση των πατριωτικών πολιτικών σχημάτων με την ονομασία Ελεύθεροι Ενωμένοι Έλληνες  <Ε.Ε.Ε.> ) εις την οποία προεδρεύει ο Πρόεδρος του Πατριωτικού Συνδέσμου κ. Ιωάννης Α. Μαλταμπές, εξεδόθησαν τα παρακάτω ενημερωτικά δελτία:

 

 

Ελεύθεροι Ενωμένοι Έλληνες

Οριοθέτηση του Πατριωτικού χώρου

 

Συμμετέχουν σε αυτόν όσοι με πράξεις και λόγια βάζουν την άνευ ορίων υπεράσπιση της πατρίδας πάνω από όλα.

 

Όσοι πιστεύουν στον Ελληνισμό ως οικουμενικό πολιτικό και πολιτιστικό ιδεώδες που έχει τις ρίζες του στο Ελληνικό Γένος.

 

Οι πατριώτες δεν διαχωρίζονται σε δεξιούς, αριστερούς και κεντρώους δρουν  Δημοκρατικά και  στην πράξη  ως ενεργοί πολίτες με θεσμικές και συλλογικές πρωτοβουλίες  που αναφέρονται στα πλαίσια της Πολιτείας του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη.

 

Οι πατριώτες υπερασπίζονται την αλήθεια, την ιστορία, την παιδεία, την γλώσσα, τον πολιτισμό της Ελλάδας και δρουν για κοινωνική δικαιοσύνη,  οικολογική αειοφορία,  ενεργοποιώντας τον απανταχού ελληνισμό και προσπαθώντας για την ειρηνική συνύπαρξη με ισότιμα έθνη.

 

Η εθνική ανεξαρτησία με την υπεράσπιση των εθνικών συνόρων και η λαϊκή κυριαρχία σε συνθήκες δημοκρατίας είναι οι συνεχείς πρωτοβουλίες των πατριωτικών δυνάμεων.

 

Δεν χωρούν στον Πατριωτικό Χώρο όσοι έχουν μη ελληνικά πολιτικά χαρακτηριστικά και ιδιαίτερα όσοι υπερασπίζονται ιδεολογικά πολιτικές πρακτικές που επιτέθηκαν ή υποδούλωσαν την Πατρίδα ή όσοι υποστηρίζουν ανελεύθερα καθεστώτα, καθώς επίσης και όσοι διαπράττουν ποινικά αδικήματα κατά του ανθρώπου ως προσωπικότητα με πράξεις και δράσεις εγκληματικής οργάνωσης.

 

Δεν χωρούν επίσης στον Πατριωτικό  Χώρο οι οπαδοί της Παγκόσμιας Τάξης και  όσοι με την δράση τους έχουν βλάψει σκοπίμως τα Εθνικά συμφέροντα, καθώς και όσοι στην πορεία αποδειχθεί πως υπονομεύουν τις πρωτοβουλίες, τις κινήσεις και τις δράσεις των πατριωτών.

 

Η  Συντονιστική Επιτροπή.

 

 

 

Ελεύθεροι Ενωμένοι Έλληνες

 

2ο  ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ  –   15 Ιουλίου 2016

 

εισαγωγή – η κοινωνία σε αναζήτηση

 

Η σχετικά πρόσφατη, συντριπτική και με άρωμα πολιτικής απάτης, διάψευση κάθε προσδοκίας από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ   αναίρεσε κάθε άμεσο ενδεχόμενο λαϊκής κινητοποίησης και αντίστασης και η Ελληνική κοινωνία φάνηκε να παραδίδεται αμαχητί στη προοπτική της εξόντωσης της.

Παρ΄ όλα αυτά, όπως ήταν αναμενόμενο, στο πέρασμα του χρόνου, όλο και μεγαλύτερα τμήματά της, κυρίως λόγω της αφόρητης οικονομικής πίεσης που δέχονται, αποδεσμεύονται σταδιακά από τις συνθήκες αδράνειας όπου βρίσκονται και αναγκάζονται να αναζητήσουν μεθόδους αντίδρασης.

Όλο και περισσότερο επομένως, συν τω χρόνω, η κοινωνία γύρω μας  θα κινητοποιείται στην εναγώνια αναζήτηση μιας νέας κοινωνικής και πολιτικής πλειοψηφίας και μιας νέας κυβέρνησης με αίτημα τη σωτηρία του λαού και την αναγέννηση της χώρας.

 

ο Ελληνοκεντρικός – Πατριωτικός Χώρος

 

Σε ακόμα μεγαλύτερη κινητικότητα είναι φυσικό να βρίσκεται ο Ελληνοκεντρικός – Πατριωτικός Χώρος, καθώς αντιλαμβάνεται  την Νέα Παγκόσμια Τάξη να επελαύνει στη χώρα μας μέ Δούρειο δίαυλο την συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ.

Γίνεται πλέον φανερό ότι στο όνομα της ψευτο-προοδευτικής πολιτικής, που υποκατέστησε δόλια τη θανούσα ελπίδα, έχει εξαπολυθεί από το σύνολο των εντός και εκτός της χώρας εθνοδιαλυτικών δυνάμεων της Ν.Π.Τ. η τελική επίθεση για την οριστική αποδόμηση του Ελληνισμού.

Αντιδρώντας σε αυτή την πραγματικότητα τα Ελληνοκεντρικά πολιτικά σχήματα (κόμματα, κινήματα κ.λ.π) απόφάσισαν να συμμετέχουν, ως ενιαία πολιτική οντότητα, στο υπό αναζήτηση από την Ελληνική Κοινωνία, νέο πλειοψηφικό ρεύμα, καταθέτοντας σε πρώτη φάση και τη δική τους εναλλακτική πατριωτική πολιτική και κυβερνητική πρόταση.

 

η σημασία του ενιαίου πολιτικού λόγου

 

Για να ευοδωθεί επιτυχώς το παραπάνω εγχείρημα θα πρέπει  το Πατριωτικό  Κίνημα να συμμετέχει σε αυτό ως ενιαία και με ενιαίο λόγο πολιτική οντότητα, τούτο δε να συντελεστεί παρά την οργανωτική του πολυμορφία και την φαινομενική πολιτική του ετερογένεια.

Χαρακτηρίζουμε φαινομενική και όχι πραγματική αυτή την ετερογένεια, αφού στρέφεται γύρω από ζητήματα λίγο εως πολύ δευτερεύοντα, ενώ στην πραγματικότητα τα πολιτικά σχήματα και πρόσωπα αυτού του Χώρου διακατέχονται από ταυτίσεις σε θέματα πρωτεύοντα, ικανές να τον καταστήσουν υπολογίσιμη, ως σύνολο, πολιτική δύναμη.

 

Στα πλαίσια της προσπάθειας για την πολιτική σύνθεση γύρω από τα κοινά και πρωτεύοντα παραθέτουμε για ζύμωση, σχολιασμό και συμπληρώσεις τη συνημμένη πρόταση ενιαίου πολιτικού πλαισίου.

Η πρόταση αυτή επιβάλλεται να διαδοθεί και προωθηθεί περαιτέρω και να εισέλθει για εσωτερική συζήτηση, δια ζώσης η ηλεκτρονικά, με σκοπό την έγκρισή της η την διατύπωση παρατηρήσεων, στις ολομέλειες των πολιτικών σχημάτων που στηρίζουν την παρούσα διαδικασία πολιτικής σχηματοποίησης.

 

 

Η συντονιστική επιτροπή.

 

 

 

 

 

Πρόταση  πολιτικού πλαισίου  (μέρος 1ο)

 

Θα πρέπει να ληφθεί υπ΄ όψη ότι το παρακάτω παρατιθέμενο πολιτικό πλαίσιο επιδιώχθηκε να είναι, εκτός από εύληπτο και συνοπτικό, αρκετά γενικό και πλατύ ώστε να τύχει της ευρύτερης δυνατής αποδοχής και να λειτουργήσει ως εργαλείο για την  πολιτική ενότητα του Πατριωτικού χώρου. Με το ίδιο επομένως πνεύμα θα πρέπει να διατυπωθούν  οι  διορθώσεις  και συμπληρώσεις που ενδεχομένως θα προταθούν.

ΤΟ ΓΕΝΙΚΟΤΕΡΟ  ΔΙΕΘΝΕΣ ΚΑΙ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ

Η παγκοσμιότητα διατρέχεται στην περίοδο που διανύουμε από τον ανταγωνισμό ανάμεσα στους μηχανισμούς της  Παγκόσμιας Εξουσίας  που επιδιώκουν την μετατροπή των Εθνών και των Λαών σε ένα ευκόλως διαχειρίσιμο, υπέρ των συμφερόντων τους, πολυεθνικό και πολυπολιτισμικό αμάλγαμα και στους λαούς που επιδιώκουν τη διατήρηση των Εθνών Κρατών τους, την αυτοδιάθεσή τους και την εθνική τους κυριαρχία.

Σε αυτό τον ανταγωνισμό εντάσσεται, άλλοτε εμφανώς και άλλοτε αφανώς, το σύνολο σχεδόν των πολιτικών, οικονομικών και στρατιωτικών συγκρούσεων που εξελίσσονται διεθνώς.

Το εγχείρημα για μια τέτοιας μορφής Νέα Παγκόσμια Τάξη (Ν.Π.Τ.) εμφανίζεται ισχυρό, αφού, εκτός από το Υπερεθνικό Κεφάλαιο που το κατευθύνει,  συγκλίνουν σε αυτό κατά χώρα τόσο οι Νεοφιλελεύθερες πολιτικές δυνάμεις της Δεξιάς και του Κέντρου, όσο και (με διαφορετικό προφανώς σκεπτικό) οι Διεθνιστικές εκφράσεις της Αριστεράς.

Στις Δυτικές χώρες έχουν επιστρατευθεί για τον ίδιο σκοπό, προκειμένου να εξασφαλίσουν κοινωνική συναίνεση και οι ελεγχόμενοι από τα παραπάνω κέντρα ιδεολογικοί μηχανισμοί (μεταξύ των οποίων και Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, Πανεπιστήμια, Επιστημονικά Ιδρύματα, κ.λ.π.).

Στο εσωτερικό της χώρας μας ο Ελληνικός λαός παρακολουθεί εξουθενωμένος την ηθελημένη η αθέλητη αδυναμία των κυβερνήσεων των τελευταίων χρόνων να αποτρέψουν τη συν τω χρόνω μετατροπή της χώρας σε διηνεκή αποικία χρέους.

Ιδιαίτερα μετά την πλήρη ενσωμάτωση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ στην πολιτική της Ν.Π.Τ. ορατός γίνεται ο κίνδυνος για την βιολογική (δημογραφική) και κοινωνική εξόντωση του λαού μας και τον εδαφικό ακρωτηριασμό της χώρας μας, καθώς και για  την συνεπακόλουθη υποχώρηση του Ελληνισμού ως παγκόσμιας εμβέλειας Πολιτιστικού και Πολιτικο – Κοινωνικού Προτύπου.

Σε αυτές τις συνθήκες γενικεύεται, όπως είναι φυσικό, μέσα στην Ελληνική Κοινωνία η αναζήτηση για έναν εναλλακτικό συνασπισμό εξουσίας με πατριωτικό πρόσημο, που να ασκήσει  διακυβέρνηση  με σκοπό τη σωτηρία του λαού και την Αναγέννηση της Πατρίδας.

 

 

ΤΟ ΟΡΑΜΑ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑΣ

Η ανολοκλήρωτη ως προς την Εθνικοαπελευθερωτική της διάσταση Επανάσταση του 1821 οδήγησε στην δημιουργία Ελληνικού Κράτους εξ΄ αρχής εξαρτημένου από εξωχώρια πολιτικά και οικονομικά κέντρα, στο οποίο η εξάρτηση ως δομική του ιδιότητα υπήρξε διαχρονικά προσδιοριστική και περιοριστική των πραγματικών παραμέτρων και των περιθωρίων εξέλιξής του.

Με αυτή την έννοια το Ελληνικό Κράτος στο χρονικό διάστημα που ακολούθησε, μέχρι και τις ημέρες μας υπαναπτύχθηκε οικονομικά και κοινωνικά ως συμπλήρωμα εξωχώριων γεωπολιτικών και οικονομικών κέντρων με αποτέλεσμα μή αναστρέψιμες παθογένειες, ιδιαίτερα στη δομή της οικονομίας, την θεσμική του οργάνωση και το πολιτικό σύστημα.

Καθίσταται ευλόγως σαφές ότι ουδεμία εξυγιαντική – αναγεννητική παρέμβαση επί του αποτελέσματος μπορεί να καρποφορήσει, εάν δεν ανατραπεί η  αιτία που το προκαλεί. Αποτελεί γι΄ αυτό το λόγο πρώτιστη επιδίωξη για έναν Πατριωτικό Πολιτικό Σχηματισμό η διεκδίκηση και κατάκτηση της Εθνικής Ανεξαρτησίας.

Να ορίσουμε ως Εθνική Ανεξαρτησία την Εθνική Αυθυπαρξία, που εκδηλώνεται Αυτεξούσια και Αυτόβουλα με γνώμονα το Δίκαιο και το Συμφέρον των Εθνικών Κοινοτήτων του Ελληνισμού.

Η διεκδίκηση της Εθνικής Ανεξαρτησίας μιας χώρας προκαλεί, για προφανείς λόγους, την εναντίωση των μέχρι πρότινος κέντρων εξάρτησής της και εγκυμονεί εθνικούς κινδύνους, αν δεν οργανωθούν παράλληλα ικανές παράμετροι αντίρροπης ισχύος.

Τέτοιες μπορεί να είναι, μεταξύ άλλων, η αξιοποίηση γεωπολιτικών αντιθέσεων, που υπάρχουν στο διεθνές περιβάλλον ταυτόχρονα με την αμυντική ενίσχυση της χώρας, η παραγωγική ανασυγκρότησή της και η αξιοποίηση των πλουτοπαραγωγικών της πόρων, η θέσπιση κινήτρων για την αριθμητική αύξηση του πληθυσμού, η καλλιέργεια του εθνικού  φρονήματος και άλλες.

Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ – ΣΥΜΜΕΤΟΧΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

Ένας από τους πιο κρίσιμους παράγοντες μια τέτοιας διεκδίκησης είναι η υποστήριξη του λαϊκού παράγοντα, που να την αποδεχτεί σαν δική του υπόθεση.  Η υποστήριξη αυτή μπορεί να εκδηλώνεται αποτελεσματικά μόνο μέσα από θεσμούς Αποκέντρωσης και συμμετοχής στην άσκηση της  εξουσίας από την  ίδια την Κοινωνία και τους φορείς της. 

Το πρότυπο αυτό για τη συντεταγμένη συμμετοχή της Κοινωνίας στην άσκηση της εξουσίας αντιστοιχείται άλλωστε κατά τον καλύτερο τρόπο στη διαχρονική ιδιοσυστασία της προσωπικότητας του Έλληνα πολίτη, όπως αυτή διαμορφώθηκε σε βάθος χιλιετιών, μέσα από τη διαδρομή του Ελληνισμού στις Πόλεις Κράτη σε πρώτη φάση και στις Ελληνικές Κοινότητες στη συνέχεια και οδηγεί αντικειμενικά στην βέλτιστη για τον συγκεκριμένο λαό μέθοδο διακυβέρνησης.

Προσβλέπουμε σε ένα μικτό σύστημα Αντιπροσωπευτικής και Συμμετοχικής Δημοκρατίας με θεσμοθετημένες διαδικασίες Κοινωνικού Ελέγχου και Ανακλητότητας, στο οποίο με το πέρασμα του χρόνου, υπό την προϋπόθεση της εύρυθμης  λειτουργίας του, οι διαδικασίες Αμεσότητας να υποκαθιστούν βαθμιαία, μέσω θεσμικών ανακατατάξεων, τους κανόνες Αντιπροσώπευσης.

ΕΘΝΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΜΕ ΜΙΚΤΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Από όσα έχουν παραπάνω εκτεθεί, αλλά και από την κοινή λογική,  προκύπτει ότι η ανασυγκρότηση της παραγωγής και γενικά της Οικονομίας (Ιδιωτικής, Δημόσιας και Κοινωνικής) καθίσταται παράγοντας ιδιαίτερα κρίσιμος τόσο για την Αναγέννηση της χώρας, όσο και για τη διαδικασία διεκδίκησης της Εθνικής της Ανεξαρτησίας, την οποία επηρεάζει τα μέγιστα και από την οποία αντίστοιχα επηρεάζεται.

Το νευραλγικό αυτό αντικείμενο δεν είναι επομένως δυνατό να το εγκαταλείψει μια Πατριωτική Κυβέρνηση στην τύχη, ούτε να το παραδώσει αποκλειστικά στις κάθε φορά ασαφείς και μεταβαλλόμενες διαθέσεις του ιδιωτικού παράγοντα της οικονομίας, οφείλει αντίθετα να το οργανώσει μέσα από ένα Εθνικό Σχέδιο Ανάπτυξης.

Προκειμένου δε να διασφαλίζει την εφαρμογή του εν λόγω σχεδίου, αλλά και τον αναγκαίο εθνικό έλεγχο στους στρατηγικού χαρακτήρα τομείς της οικονομίας απαιτείται μια μικτής διάρθρωσης οικονομική δομή, κατά την οποία στο κράτος να ανατεθεί ο σχεδιασμός της οικονομίας και στην ιδιωτική επιχειρηματικότητα η εφαρμογή του σχεδίου με ιδιωτικο-οικονομικά κίνητρα .

Η ΣΥΜΜΕΤΑΒΛΗΤΟΤΗΤΑ ΚΑΙ Η ΑΛΛΗΛΕΠΙΡΡΟΗ ΤΩΝ ΠΑΡΑΜΕΤΡΩΝ

Αποτιμήσαμε τις πολιτικές συνθήκες και θέσαμε  στόχους πάνω στους οποίους το Πατριωτικό Κίνημα θα μπορούσε να οργανώσει την ενότητά του. Για να υπάρχει όμως επιτυχής έκβαση των κοινών αγώνων πρέπει να διατυπωθεί ακόμα μια ρέουσα μεθοδολογία μέσα από την οποία να ορίζονται οι επί μέρους και για κάθε περίοδο στόχοι.

Οι στόχοι αυτοί θα πρέπει να βρίσκονται σε άμεση σχέση και αλληλοδιαδοχή με τους κάθε φορά προηγούμενους και τους κάθε φορά επόμενους, που θα πρέπει να προσδιορίζονται σε ένα ρευστό και ενίοτε αντιφατικό περιβάλλον διεθνών και εσωτερικών παραμέτρων που θα  μεταβάλλονται αλληλοεπηρεαζόμενες.

Σε αυτή τη δύσκολη προσπάθεια αίσιο αποτέλεσμα μπορούμε να διεκδικήσουμε μόνο διατηρώντας τη  σαφήνεια και την ευκρίνεια του τελικού στόχου, που ας είναι αταλάντευτα μια Πατρίδα ευημερούσα και Εθνικά Ανεξάρτητη, όπου την εξουσία να κατέχει και να ασκεί ο Λαός μας.

 

 

 

 

 

Ελεύθεροι Ενωμένοι Έλληνες

 

3ο ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ  –   25 Ιουλίου 2016

 

η βαθύτερη ανάγνωση της πολιτικής επικαιρότητας

 

Βρισκόμαστε σε ένα ιδιαίτερα θερμό από πλευράς πολιτικών εξελίξεων καλοκαίρι όπου, ερήμην της δεινοπαθούσας Ελληνικής Κοινωνίας, το σύστημα εξουσίας, στο σύνολό του, επεξεργάζεται νέες μεθόδους για την εκ νέου εξαπάτηση και χειραγώγησή της.

Με κύριες αιχμές τον εκλογικό νόμο και την μέθοδο εκλογής προέδρου της Δημοκρατίας επιδιώκεται στην πραγματικότητα η μετατόπιση της προσοχής του Ελληνικού λαού από τον καθημερινά αποκαλυπτόμενο πραγματικό χαρακτήρα της κυβέρνησης Συριζα-Αν.ελ. ως ενεργούσας σε διατεταγμένη υπηρεσία της Νέας Παγκόσμιας Τάξης.

Επιδιώκεται ακόμα περισσότερο η μεγαλύτερη δυνατή διακοπή και χρονική μετάθεση των κοινωνικών διεργασιών για την αναζήτηση και διάρθρωση ενός νέου συνασπισμού εξουσίας και μιας νέας κυβερνητικής πλειοψηφίας, που να ενεργεί, αυτή τη φορά, για τα συμφέροντα του λαού και της χώρας.

 

το σύστημα εξουσίας και εμείς

 

Διευκρινίζεται εδώ ότι με τη διατύπωση ΄΄σύστημα εξουσίας στο σύνολό του΄΄ περιγράφεται το σύνολο των, εντός και εκτός βουλής, πολιτικών κομμάτων και λοιπών ομάδων που με την πολιτική τους υπηρετούν, άμεσα η έμμεσα, την διαιώνιση της υφιστάμενης εξάρτησης της χώρας μας από τα γνωστά γεωπολιτικά και γεωοικονομικά κέντρα.

Στις πολιτικές συνθήκες που παραπάνω περιγράφουμε η απόφαση της συντριπτικής πλειοψηφίας του Ελληνοκεντρικού – Πατριωτικού χώρου να συνασπιστεί πολιτικά για να παρέμβει υπέρ του λαού και της χώρας επιβεβαιώνεται ως έγκαιρη και σοφή.

Υπάρχουν αναμφίβολα οι αντικειμενικές προϋποθέσεις ώστε αυτός ο συνασπισμένος  χώρος να προσφέρει με την συντεταγμένη του παρουσία και την πολιτική του πρόταση τον πυρήνα μιας ευρύτερης πολιτικής και εκλογικής συμμαχίας, που να θέτει ως σκοπό της τη σωτηρία του λαού και την Αναγέννηση της Πατρίδας.

 

για τα πολιτικά ίχνη του εγχειρήματος

 

Ένα εγχείρημα τέτοιου είδους πρέπει να έχει ειδοποιά χαρακτηριστικά που να το καθιστούν αντίστοιχο με τη σημασία του όσο και με τον επιδιωκόμενο σκοπό.

–         Να υπερβαίνει κατ΄ αρχήν όλη την παλαιά και σύγχρονη διαιρετική προϊστορία της Ελληνικής κοινωνίας  και να ενώνει σε στόχους κοινούς και ευκρινείς όλες τις υγιείς δυνάμεις του Ελληνισμού και

–         Να εμπεριέχει και δηλώνει με σαφήνεια το Αναγεννητικό Όραμα σαν το αντίστοιχο με την πολιτική συγκυρία και απαραίτητο για το λαό και τη χώρα σύνολο.

 

Με τα παραπάνω κριτήρια και στα πλαίσια της προσπάθειας για την πολιτική σύνθεση γύρω από τα θέματα που μας ενώνουν παραθέτουμε για ζύμωση, σχολιασμό και συμπληρώσεις το συνημμένο 2ο και τελευταίο μέρος της πρότασης ενιαίου πολιτικού πλαισίου που καταθέτουμε.

Και το  2ο και τελευταίο αυτό μέρος, όπως και το 1ο που προηγήθηκε, επιβάλλεται να διαδοθεί και προωθηθεί περαιτέρω και να εισέλθει για εσωτερική συζήτηση, δια ζώσης η ηλεκτρονικά, με σκοπό την έγκρισή του η την διατύπωση παρατηρήσεων, στις ολομέλειες των πολιτικών σχημάτων που στηρίζουν αυτή τη διαδικασία πολιτικής σύνθεσης .

 

Για λόγους προφανείς η αποστολή Ενημερωτικών Δελτίων θα διακοπεί τον Αύγουστο και θα συνεχιστεί στις αρχές του μηνός Σεπτεμβρίου με το 4ο Ενημερωτικό Δελτίο. Μαζί με αυτό  θα αποσταλούν συνημμένα, για σχολιασμό και συμπληρώσεις, οι προερχόμενες από τις αντίστοιχες ομάδες εργασίας προτάσεις για την περαιτέρω σύγκλιση του Ελληνο-κεντρικού – Πατριωτικού Χώρου.

 

Η Συντονιστική Επιτροπή

των Ελεύθερων Ενωμένων Ελλήνων.

 

 

 

Πρόταση  πολιτικού πλαισίου  (μέρος 2ο)

Στο πρώτο μέρος της προς συζήτηση πρότασης πολιτικού πλαισίου ασχοληθήκαμε με κεντρικής σημασίας θέματα πάνω στα οποία θα μπορούσε να συγκροτηθεί μια κατ΄αρχή πολιτική συμφωνία ανάμεσα στα πολιτικά σχήματα και πρόσωπα που συγκροτούν τον Ελληνοκεντρικό – Πατριωτικό Χώρο.  Στο παρόν δεύτερο μέρος θα επεκταθούμε σε πολιτικά θέματα περιφερειακού εκ πρώτης όψεως περιεχομένου, υπέχοντα όμως ρόλο πρωτεύοντα, λόγω των ιδιαίτερων πολιτικών χαρακτηριστικών της περιόδου που διανύουμε.

 

 

Η ΑΝΘΡΩΠΟΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΑΙΔΕΙΑ ΩΣ ΘΕΜΕΛΙΑΚΗ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΗ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΓΕΝΗΣΗ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ 

 

Πρέπει  εξ΄ αρχής να επισημάνουμε ότι οι λέξεις «παιδεία» και «εκπαίδευση» μόνο στην Ελληνική γλώσσα και  σκέψη υπάρχουν ως δύο διαφορετικές έννοιες  Σε όλες τις άλλες γλώσσες υφίσταται, κατά κανόνα, και εφαρμόζεται στην πράξη μόνον η έννοια, που δηλώνει η λέξη εκπαίδευση.

 

Ακολουθώντας την Αριστοτέλεια του όρου θεώρηση αποδεχόμαστε ως Ελληνική Παιδεία την μόρφωση του νέου ανθρώπου, με κύριο σκοπό τη συνολική διαμόρφωσή της προσωπικότητάς του, ως πολίτη ελεύθερου, υπεύθυνου και ικανού να λαμβάνει αποφάσεις, εκτός για όσα τον αφορoύν προσωπικά, επί πλέον και για την κοινωνία.

 

Η θεώρηση αυτή εφαρμοζόμενη στην πράξη αποτέλεσε τη θεμέλια προϋπόθεση για το Ελληνικό Κοσμοσύστημα, για την επί χιλιετίες δηλαδή ανθρωποκεντρική οργάνωση των πόλεων κρατών αρχικά και των Κοινοτήτων του απανταχού Ελληνισμού στη συνέχεια.

 

Εννοούμε αντίθετα με τη λέξη εκπαίδευση, την περιορισμένη παρέμβαση στον νεο άνθρωπο με αποκλειστικό σκοπό τη συστηματική διαδικασία μετάδοσης γνώσεων και δεξιοτήτων σε ένα συγκεκριμένο και περιορισμένο, κατά κανόνα επαγγελματικό, αντικείμενο.

 

Η εκπαίδευση, κυρίως η επαγγελματική, είναι στον σύγχρονο κόσμο απαραίτητη στον νέο άνθρωπο αφού μόνο μέσω αυτής του επιτρέπεται να ενταχθεί στο παραγωγικό και οικονομικό γίγνεσθαι της κοινωνίας που τον περιβάλλει.

 

Εύκολα γίνεται αντιληπτό γιατί η Ελληνική Παιδεία (οπως παραπάνω την ορίσαμε) αποτελεί σε Παγκόσμιο επίπεδο τον κύριο αντίπαλο της Νέας Παγκόσμιας Τάξης (Ν.Π.Τ), αφού αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα εμπόδια για την απρόσκοπτη μετάλλαξη των λαών σε έναν ευκόλως ελεγξιμο πολυφυλετικό, πολυπολιτισμικό πολτό άβουλων πολιτών.

 

Ειδικά στη χώρα μας η Ελληνική Παιδεία, αφού υπονομεύτηκε, από τις κατά καιρούς κυβερνήσεις επί δεκαετίες, έχει τεθεί πλέον σε τροχιά πλήρους αποδόμησης από την ευρισκόμενη υπό τον απόλυτο έλεγχο της Ν.Π.Τ. κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ.

 

Με την Ελληνοκεντρική – Πατριωτική πρόταση που συγκροτούμε προσβλέπουμε για την Ελληνική Νεολαία σε μια επικαιροποιημένη Αριστοτέλεια Παιδεία, στην υπηρεσία  της ανθρώπινης προσωπικότητας, εμπλουτισμένη με όσες επιστημονικές και  επαγγελματικές γνώσεις απαιτούνται για την αρμονική ένταξη του νέου ανθρώπου στην οικονομική δραστηριότητα της χώρας μας,

 

ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ  ΚΑΙ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ – ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟΝ ΕΠΑΠΕΙΛΟΥΜΕΝΟ

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΔΙΑΧΩΡΙΣΜΟ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΚΑΙ ΚΡΑΤΟΥΣ

 

Έχουν ενταθεί την τελευταία περόδο, στα πλαίσια της επιχειρούμενης τελικής φάσης του αφελληνισμού της Ελληνικής Κοινωνίας, οι  επίμονες επαναφορές, από διάφορα Ιδεολογικά Κέντρα και Δημόσια Πρόσωπα, του δήθεν «προοδευτικού και εκσυγχρονιστικού» αιτήματος για τον επείγοντα και πλήρη πνευματικό διαχωρισμό της Εκκλησίας από το Ελληνικό Κράτος.

 

Μια τέτοια, εκ του πονηρού, επιδίωξη παραβλέπει σκόπιμα την αδήρητη πραγματικότητα κατά την οποία στην πνευματική και τελετουργική βάση της Ορθόδοξης πίστης έχει μεταλαμπαδευτεί με το πέρασμα των αιώνων, αναπροσαρμοζόμενη με αιτία τις κάθε φορά κοινωνικές και άλλες μεταβολές, όλη σχεδόν η ανθρωποκεντρική θεώρηση και πρακτική της πατρώας θρησκείας και φιλοσοφίας.

 

Παραβλέπει επίσης ότι η Ορθόδοξη Πίστη αποτέλεσε κύριο Ιδεολογικό Πυλώνα της γεννεσιουργού του κράτους των Ελλήνων Απελευθερωτικής Επανάστασης του 1821, του οποίου υπήρξε, όπως ήταν φυσικό, κεντρικό και επομένως αναπόσπαστο ιδρυτικό συστατικό.

 

Για την Ελληνοκεντρική – Πατριωτική κυβέρνηση που απαγγελόμαστε ο σταθερός προσανατολισμός του Ελληνικού Λαού στην Ορθόδοξη Παράδοση την καταδεικνύει ως αδιατάρακτη εκδήλωση της Ελληνικής ιδιοσυστασίας και της ιστορικής συνέχειας του γένους των Ελλήνων και την αναδυκνύει σαν ένα από τους κεντρικούς πυλώνες ενός  Αναγεννητικού της Πατρίδας Κυβερνητικού Προγράμματος..

 

ΓΙΑ ΤΗ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ – ΜΙΑ ΑΠΟΛΥΤΗ ΘΕΣΗ

 

Τα ίδια, όπως παραπάνω, ελεγχόμενα από τη Ν.Π.Τ. ιδεολογικά κέντρα και πρόσωπα κόπτονται επί μήνες να πείσουν την Ελληνική Κοινωνία ότι το δήθεν  «προσφυγικό θέμα» είναι αποκλειστικά «ανθρωπιστικό», καθώς ακόμα ότι οι κατ΄ ευφημισμό «προσφυγικές ροές» είναι αποκλειστικά αποτέλεσμα των πολέμων στις  Μουσουλμανικές χώρες.

 

Ο Ελληνικός λαός από την  άλλη μεριά όμως και το Ελληνοκεντρικό Κίνημα ακόμα περισσότερο αντιλαμβάνονται ότι οι λαθροεισαγόμενοι μετανάστες είναι στη συντριπτική τους πλειοψηφία φανατικοί μουσουλμάνοι, από διάφορες (και όχι μόνο από τις εμπόλεμες) μουσουλμανικές χώρες και περιοχές. Ακόμα ότι η λαθρομετακίνησή τους είναι υποκινούμενη και χρηματοδοτούμενη από τα εύπορα ισλαμικά κέντρα και από τα οικονομικά, εκτός Ελλάδος, παράκεντρα της πολιτικής των «ανοικτών συνόρων».

 

Η κατάσταση βοά : ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΚΑΘΟΔΗΓΟΥΜΕΝΗ ΛΑΘΡΟΕΙΣΒΟΛΗ, με πραγματικό σκοπό την εθνοφυλετική μετάλλαξη του Ελληνικού πληθυσμού της χώρας μας και την μετατροπή της μεσοπρόθεσμα σε χώρο διέλευσης και αγοράς φθηνής εργασίας.

 

Μόνο με μια απόλυτη θέση και μια ξεκάθαρη πολιτική μπορεί να είναι αντιμετωπίσιμη μια τέτοια κατάσταση. Η πατριωτική κυβέρνηση που και με τη δική μας υποστήριξη και συμμετοχή θα προκύψει από τη νέα κοινωνική και πολιτική πλειοψηφία που μέρα με τη μέρα συγκροτεί ο λαός μας θα έχει την πολιτική βούληση, αλλά και τη λαϊκή υποστήριξη που χρειάζονται για την τάχιστη και πλήρη επαναπροώθηση του συνόλου των παράνομων μεταναστών- εποίκων στις χώρες τους.

Sorry, the comment form is closed at this time.