Νοέ 262016
 

 

Του Γεωργίου Τσούπρα

Δρ. Θεολογίας – Εκπαιδευτικού

 

Η 25η Νοεμβρίου, ημέρα της μνήμης της Αγίας Αικατερίνης, έχει οριστεί από τον ΟΗΕ ως ημέρα για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών. Η ανάγκη να τονιστεί η αξία της γυναίκας είναι πολύ επίκαιρη, ιδιαιτέρως μετά την επικράτηση σε κάποιες χώρες φονταμενταλιστικών ιδεολογιών, που στρέφονται κατά της γυναικείας αξιοπρέπειας και επιβάλλουν την υποτίμηση της γυναικείας φύσης. Αντίθετα η Εκκλησία τονίζει την ισοτιμία των δύο φύλων και εξοβελίζει κάθε διχασμό ανάμεσα στους άνδρες και τις γυναίκες.

Από την αρχική διήγηση της Γενέσεως μαθαίνουμε ότι ο Θεός «εποίησεν τον άνθρωπον, κατ΄εικόνα Θεού εποίησεν αυτόν, άρσεν και θήλυ εποίησε αυτούς» (Γεν. 1,27). Η διήγηση αυτή τεκμηριώνει την ισοτιμία των φύλων, αφού αυτά συμμετέχουν στην δημιουργία αλλά και είναι προικισμένα με τα ίδια ακριβώς χαρίσματα από τον Θεό και έχουν τον ίδιο προορισμό, το «καθ΄ομοίωσιν». «Και ευλόγησεν αυτούς λέγων, αυξάνεσθε και πληθύνεσθε και πληρώσατε την γην και  κατακυριεύσατε αυτής και άρχετε…πάντων των κτηνών και πάσης της γης…» (Γεν.1,28).

 

Αλλά και στην επόμενη διήγηση στο ίδιο βιβλίο, όπου γίνεται λόγος για τον Αδάμ και τη γυναίκα του, πάλι η ισοτιμία των φύλων επιβεβαιώνεται. Η γυναίκα πλάστηκε από το πλευρό του Αδάμ, ώστε να φανεί ότι προέρχεται από την ίδια ύλη με αυτόν. Γι΄αυτό και ο Αδάμ την αναγνώρισε ως σάρκα από την σάρκα του και οστό από τα οστά του, τονίζοντας ότι με την δημιουργία της ολοκληρώθηκε η ανθρώπινη υπόσταση γινόμενοι οι δύο σάρκα μία (Γεν. 2, 23-24). Ακόμη, η γυναίκα πλάστηκε ως «βοηθός όμοιος» με τον άνδρα. Κάποιοι στο παρελθόν, ερμηνεύοντας αυτή τη διήγηση, στάθηκαν  στη λέξη «βοηθός» και παρερμήνευσαν την αποστολή της γυναίκας, υποβιβάζοντάς την στο επίπεδο της απλής υπηρεσίας προς τον άνδρα. Αυτοί αμέλησαν να ερμηνεύσουν και τη λέξη «όμοιος», που υποδηλώνει ότι  η γυναίκα μετέχει στην ίδια αποστολή με τον άνδρα και κατέχει την ίδια αξία. Αλλιώς δεν θα μπορούσε να ενωθεί μαζί του «εις σάρκα μίαν».

Άλλοι πάλι τόνισαν την δήθεν ευθύνη της γυναικός στη διάπραξη του προπατορικού αμαρτήματος, αφού αυτή, βάσει της συμβολικής διήγησης της Γενέσεως, πρώτη έφαγε τον απαγορευμένο καρπό και παρέσυρε έπειτα τον Αδάμ στην αμαρτία. Οι δυτικοί σχολαστικοί θεολόγοι, μάλιστα, παρακινούμενοι από τον μεσαιωνικό μισογυνισμό, θεώρησαν την γυναίκα ως την πηγή του θανάτου, κατώτερο όν και ασήμαντη ύπαρξη, σε αντίθεση με τον άνδρα που είναι τέλειος. Οι θεωρίες αυτές αποτελούν σαφή διαστρέβλωση της βιβλικής αλήθειας.

Ο καταγραφέας της διήγησης της Γενέσεως περιγράφει με θεοπνευστία την πτώση με τον συμβολικό του τρόπο.. Στη διήγηση αυτή ο άνδρας κατείχε το ηγεμονικό αξίωμα επί της κτίσεως και το είχε ασκήσει με την ονοματοδοσία των ζώων. Αυτός είχε λάβει και την εντολή από τον Θεό να μην αποκτήσει γνώση του κακού, δηλαδή να μείνει προσηλωμένος στο καλό που αντιπροσωπεύει ο ίδιος ο θεός και η δημιουργία Του. Παρόλα αυτά, δεν κατόρθωσε να ασκήσει την εξουσία του, αφού άνευ καταγεγραμμένης αντιρρήσεως προσχώρησε στην παρακοή με τη θέλησή του, χωρίς καν να έχει υποστεί την διαβολή του «όφεως», όπως τουλάχιστον συνέβη με τη γυναίκα του. Αντίθετα φάνηκε ανίκανος να αναλάβει τις ευθύνες του, παρόλο που ο Θεός του έδωσε αυτή την ευκαιρία. Χωρίς ενδοιασμούς έριξε την ευθύνη στη γυναίκα του κατ΄ουσίαν στον ίδιο τον Θεό, ενοχοποιώντας Τον ότι του είχε «φορτώσει» τη γυναίκα, ενώ λίγο πριν Τον είχε ευχαριστήσει για τη σάρκα από τη σάρκα του και το οστό από τα οστά του, που ο Θεός του χάρισε.

(Συνεχίζεται…)

Διαβάστε περισσότερα »

Νοέ 252016
 

 

Του Δαμιανού Βασιλειάδη, εκπαιδευτικού, συγγραφέα

Αθήνα, 18.11.2016

Είναι απορίας άξιο και δημιουργεί ιερή  αγανάκτηση αλλά και πλήρη απογοήτευση, η παθητική στάση της ελληνικής πολιτείας απέναντι στις επεκτατικές διεκδικήσεις των γειτόνων μας, με αιχμή του δόρατος την τουρκική προκλητικότητα για αναθεώρηση τη συνθήκης της Λωζάνης.

Αντί, μπροστά στα ανοιχτά εθνικά θέματα, που σχέση έχουν κυριολεκτικά με την επιβίωση του ελληνικού έθνους, τα κόμματα  ασχολούνται με τις εμφυλιοπολεμικές, διχαστικές διαμάχες για κομματικές καθαρά σκοπιμότητες, την στιγμή που χάνεται μπροστά από τα πόδια μας η πατρίδα μας. Δυστυχώς τα κόμματα περί άλλα τυρβάζουν. Κανένα ενδιαφέρον και πρόνοια για την απόλυτη ανασφάλεια που νιώθει ο ταλαίπωρος πολίτης. Τα προβλήματα της Ελλάδας είναι πρωταρχικά εθνικά και σε δεύτερη μοίρα κοινωνικά. Γιατί αν χαθεί η πατρίδα μας, τότε δεν έχει κανένα νόημα να ασχολούμαστε με τα οικονομικά προβλήματα και οποιαδήποτε άλλα.

Διαβάστε περισσότερα »

Νοέ 222016
 

Του Δαμιανού Βασιλειάδη, εκπαιδευτικού, συγγραφέα

Αθήνα, 20.11.2016

Εκτός από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή τον πρεσβύτερο, που καρατόμησε το 1975 ο Ανδρέας Παπανδρέου, (παρεμπιπτόντος τον Κωνσταντίνο Καραμανλή τον νεώτερο παραίτησαν οι αμερικανοί, απειλώντας τον ίδιο και την οικογένεια ότι θα τους δολοφονήσουν), όλοι οι άλλοι πρόεδροι υπηρέτησαν και υπηρετούν πιστά τα κόμματα που τους εξέλεξαν προέδρους, από κει που θα έμπαιναν στο χρονοντούλαπο της ιστορίας. Αυτό ισχύει τόσο για τον Κ. Στεφανόπουλο, όσο και για τον Κ. Παπούλια, όσο και για τον σημερινό πρόεδρο της Δημοκρατίας.  Ποτέ δεν ήρθαν και δεν έρχονται σε αντίθεση με τις αποφάσεις της κυβέρνησης, ακόμη κι όταν πασιφανώς  βλάπτονται τα εθνικά συμφέροντα. Προτίμησαν την «συστημική» δόξα από την «ταπεινή» αφάνεια. Δεν μιλώ για τον θεσμό.

Διαβάστε περισσότερα »

Νοέ 152016
 

Του Δαμιανού Βασιλειάδη, εκπαιδευτικού, συγγραφέα

Αθήνα, 13 Νοεμβρίου 2016

Είναι τρελό και πραγματικά παράλογο και μάλλον μόνο στην Ελλάδα συμβαίνει, πώς εκείνοι που πρωτοστατούσαν εναντίον της πολιτικής των ΗΠΑ, φωνάζοντας αυτά και άλλα γνωστά συνθήματα εναντίον των Αμερικανών, τώρα πρωτοστατούν και υπερθεματίζουν υπέρ της φιλίας, της προστασίας, της αλληλεγγύης και συμμαχίας με τους Αμερικανούς.

Ήρθαν αλήθεια τα πάνω κάτω στην πραγματικότητα. Άραγε ισχύει αυτό που είπε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, ο πρεσβύτερος ότι η Ελλάδα είναι ένα απέραντο φρενοκομείο; Πολλοί ισχυρίζονται ότι φτάνει πια η αυτομαστίγωση. Δεν πρόκειται περί αυτού. Ασφαλώς ισχύει: «Τα εν οίκω μη εν δήμω». Όμως τα εν δήμω, αν δε τα πούμε δεν υπάρχει σωτηρία. Ποια είναι αυτά τα εν δήμω θα καταθέσω, σε τίτλους, χωρίς ανάλυση αυτήν την φορά, την οποία έχω κάνει διεξοδικά σε άλλες μου αναλύσεις.

Πρώτον. Η κύρια αντίθεση στην περιοχή μας που εκτείνεται από την Βαλτική έως την Μέση Ανατολή ήταν από την εποχή του παλιού Ανατολικού Ζητήματος, έως και σήμερα με την αναβίωση του Νέου Ανατολικού Ζητήματος, η αντίθεση Δύσης –Ρωσίας, μιας Ρωσίας και των συμμάχων της, είτε ως τσαρικής, είτε ως Σοβιετικής, είτε ως καπιταλιστικής.

Διαβάστε περισσότερα »

Ιούν 102016
 

 

 

tripoli

Εφτά χρόνια τώρα γίνεται η προσπάθεια να υποτάξουν τους Έλληνες με οικονομικά μέτρα  που προκαλούν την απορία σε όλους τους λογικούς ανθρώπους ανά τον κόσμο. Εφαρμόζουμε μέτρα που δεν πιστεύουμε, μέτρα που όλοι ξέρουν και παραδέχονται ότι είναι υφεσιακά, μέτρα που μέλη της ίδιας της κυβέρνησης μετά την υπογραφή τους, τα χαρακτήρισαν αντισυνταγματικά, αλλά για κάποιο λόγο όλα είναι οικονομικά σωστά και για το καλό μας πρέπει να επιβληθούν. Έτσι καταντήσαμε να κρέμεται η ζωή μας και το μέλλον των παιδιών μας από τη πολιτική ιδεολογία ανθρώπων που ούτε οι ίδιοι δεν πιστεύουν. Ζούμε τη πρώτη φορά αριστερά αλλά άραγε άλλαξε κάτι; Το χρέος της χώρας μας όλο και μεγαλώνει, η ανεργία είναι σταθερά πάνω από το 25% και η ποιότητα ζωής του Έλληνα όλο και χειροτερεύει. Ένα μεγάλο

Διαβάστε περισσότερα »

Ιούν 092016
 

agia_sofia

Αγιά Σοφιά μου

Αγιά Σοφιά που στέκεσαι, σα κόσμημα στην Πόλη.

Ο Τούρκος σε κατέκτησε, σώπασε η κτήση όλη

Ο χρόνος μένει στάσιμος, κάτω απ’ τη σκεπή σου

Ενώ λιβάνι Θεϊκό, ευωδιάζει η  αυλή σου.

Διαβάστε περισσότερα »

Ιούν 022016
 

ΣΗΜΑ ΤΕΛΙΚΟ

Η Ελλάδα, μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και κυρίως μετά τον Εμφύλιο, ήταν μια κοινωνία που οργανώθηκε γύρω από το κράτος. Το ελληνικό κράτος τη δεκαετία του 1950 ανασυγκροτήθηκε με κύριο στόχο να αποκατασταθούν οι κοινωνικές ισορροπίες, να επέλθει μια στοιχειώδης σταθερότητα σε ένα εγγενώς ασταθές σύστημα από πολιτική άποψη και να αποκατασταθεί η ανύπαρκτη πια τότε μεσαία τάξη. Πώς έγινε αυτό; Με την άμεση ή έμμεση χρηματοδότηση ενός νέου στρατού εμπίστων μαζών, με τη δημιουργία ενός ευρύτατου συστήματος εξαρτημένων δημοσίων υπαλλήλων ή και πέριξ του Δημοσίου κινούμενων

Διαβάστε περισσότερα »

Μαι 282016
 

 

V__67C2

Τις τελευταίες ημέρες ενόψει και της συνόδου που θα πραγματοποιηθεί στην Κρήτη, βλέπουμε μια προσπάθεια του υπουργείου παιδείας και συγκεκριμένα του κ. Φίλη για ριζικές αλλαγές στη δομή του μαθήματος των θρησκευτικών. Ήδη οι ώρες που διδάσκεται το μάθημα στην ΣΤ και Ε δημοτικού μειώθηκαν με εντολή του υπουργού και θέλει, όπως ο ίδιος δήλωσε, να εφαρμόσει ένα πρόγραμμα που πιλοτικά εφαρμόζεται σε κάποια σχολεία και σύμφωνα με πολλούς αποτελεί αντιγραφή του προγράμματος νεοβουδιστικής οργάνωσης που προωθεί την πανθρησκεία .

Διαβάστε περισσότερα »

Μαι 232016
 

 

 

Ο κ. Παναγιώτης Λαφαζάνης αποκαλύπτει ότι η κυβέρνηση του κ. Τσίπρα  έχει προδώσει τον ελληνικό λαό, ξεπουλά τον τόπο και εξαθλιώνει την κοινωνική πλειοψηφία με τα εφιαλτικά μέτρα που προωθεί και ψηφίζει.

Προδότης είναι όχι μόνο αυτός που προδίδει την πατρίδα αλλά και εκείνος που γνωρίζει τον προδότη και δεν τον φανερώνει στους πολίτες έγκαιρα.

Διαβάστε περισσότερα »

Μαι 152016
 

 

foroi

Αγρότες και Ελεύθεροι Επαγγελματίες
οι μεγάλοι χαμένοι   του ν.4387/2016

Ελεύθεροι επαγγελματίες, αυτοαπασχολούμενοι, αγρότες, εργαζόμενοι με μπλοκάκι οι μεγάλοι χαμένοι του ν.4387/2016 για το «Ενιαίο Σύστημα Κοινωνικής Ασφάλειας – Μεταρρύθμιση ασφαλιστικού- συνταξιοδοτικού συστήματος – Ρυθμίσεις φορολογίας εισοδήματος και τυχερών παιγνίων και άλλες διατάξεις», Οι δυσβάστακτες αυξήσεις των

Διαβάστε περισσότερα »

Μαι 142016
 
(c) K X K (c)

(c) K X K (c)

Νικόλαος Ψαρουδάκης, ο χριστιανός που επαναστάτησε για τη δημοκρατία!

Συμπληρώνονται αυτές τις ημέρες 63 χρόνια από την ίδρυση της εφημερίδας “Χριστιανική Δημοκρατία”, από τον αείμνηστο Νικόλαο Ψαρουδάκη (1917-2006). Ήταν ένας νέος δικηγόρος μόλις 36 χρόνων, που είχε ήδη σπουδάσει και εκπαιδευτικός. Διαβάστε περισσότερα »

Μαι 122016
 

Τα τελευταία χρόνια είχε αναπτυχθεί μια μεγάλη συζήτηση για τις ταυτότητες, που απασχόλησε επί μακρόν την ελληνική επικαιρότητα. Ήταν ένα θέμα που, όταν άρχισε, είχε εκπλήξει και με τον τρόπο που ξεκίνησε και παρουσιάστηκε, αλλά και την έκταση που είχε πάρει στα ΜΜΕ, τα οποία έκαναν καθημερινά λόγο για τον περίφημο «πόλεμο των ταυτοτήτων».

Οι δύο βασικές αντίθετες θέσεις που υποστηρίχτηκαν τότε, ήσαν: α) Ότι το θέμα της ταυτότητας είναι ένα καθαρά ζήτημα δημοσίου εγγράφου και δεν αφορά τις εσωτερικές πεποιθήσεις κανενός, γι’ αυτό και δεν χρειάζεται να δίνει ο πολίτης Διαβάστε περισσότερα »