Δικαιοσύνη

 
  • Θέσπιση νέου Συντάγματος και Νόμων από νομοθέτες που ασκούν το λειτούργημά τους με διάκριση και αγάπη, προς τον άνθρωπο και νομοθετούν με στόχο την πρόνοια και τον σωφρονισμό και όχι τον φόβο της τιμωρίας. Νόμους που σέβονται και υπηρετούν τον άνθρωπο και όχι τα συμφέροντα των λίγων. Άμεση εφαρμογή της ουσίας των νόμων και όχι του γράμμα τους, μέσω μιας δικαιοσύνης που λειτουργεί «τυφλά», πέρα και πάνω από κάθε διάκριση. Διάκριση των εξουσιών (εκτελεστική, δικαστική, νομοθετική) με σκοπό την αποφυγή συγκέντρωσης της εξουσίας μόνο σε μία μικρή ελίτ.
  • Δημιουργία κέντρων Δικηγόρων, Δικαστικών και Συμβολαιογράφων, καταγραφή σε ηλεκτρονική μορφή όλων των νόμων, αποφάσεων και αρχειοθέτηση συναλλαγών, συμβολαίων κ.τ.λ.
  • Διεξαγωγή έρευνας προς κάθε κατεύθυνση, από το 1974 και εντεύθεν, για την αναζήτηση και καταλογισμό διοικητικών, αστικών και ποινικών ―ακόμη και όσων έχουν παραγραφεί― ευθυνών, για την χρεοκοπία της Ελλάδος, με παραδειγματική τιμωρία όλων αυτών που θα κριθούν ένοχοι.
  • Αναμόρφωση ολόκληρου του νομοθετικού συστήματος της Ελλάδας με κέντρο τον εκπαιδευόμενο Άνθρωπο Λόγο. Παύουν δια παντός οι νομοθετικές ρυθμίσεις που εμπεριέχουν ανταπόδοση και τιμωρία. Αξιοποιείται η διδαχή από την κίνηση του νόμου της ελεύθερης βούλησης που στη σχέση του με το νόμο της ισορροπίας επιφέρει ως διδαχή την ενεργοποίηση από τον άνθρωπο της θέλησης για Αγάπη.
  • Απλοποίηση νομικού συστήματος και διατύπωσης των νόμων ώστε να είναι κατανοητοί.
  • Καταργείται η πολυνομία, τα στρυφνά και ξύλινης γλώσσας νομοθετικά κείμενα και αντικαθίστανται με βασικές αρχές ήθους, τιμιότητας, κάλλους, ομορφιάς και αγάπης προς τις οποίες καλείται να συμμορφωθεί ο άνθρωπος, διδασκόμενος τις αρχές της επίγνωσης της ένωσης και του διαχωρισμού. Ο φόβος της τιμωρίας και ο εξαναγκασμός, δίνουν τη θέση τους στο κίνητρο της πράξης που τίθεται ως πρωταρχικής σημασίας.
  • Θα εφαρμόζονται ουσιαστικά οι θεμελιώδεις αρχές ότι κάθε κατηγορούμενος είναι αθώος μέχρι την απόδειξη του εναντίου και «μην απονείμεις δικαιοσύνη, αν δεν τους ακούσεις και τις δύο πλευρές».
  • Οποιαδήποτε περίπτωση χρηματισμού δικαστή έχει ως συνέπεια της αποπομπή του από το λειτούργημα. Οι δικαστικοί λειτουργοί λογοδοτούν για το έργο τους και ελέγχονται ώστε μόνο οι άριστοι να μπορούν να αναλάβουν δικαστικό έργο ασκώντας το λειτούργημά τους με αλήθεια και δικαιοσύνη.
  • Η νομική εκπαίδευση αναμορφώνεται στα εκπαιδευτικά ιδρύματα της χώρας, απλοποιείται το σύστημα σπουδών και ζυμώνεται με την αληθινή ζωή.
  • Η παιδεία των νομικών γίνεται χριστοκεντρική και ανθρωποκεντρική και αποδεσμεύεται από την υποτίμηση του ανθρώπου που βρίσκεται στη δυσχερή θέση να χρωστάει, να κατηγορείται, να ζητά την απονομή της δικαιοσύνης ως αναγκαίας συνθήκης για την ίδια του την επιβίωση. Η θέση της αδυναμίας αποτελεί συχνά το μόνο κριτήριο της αντιμετώπισής του, που φαίνεται προδιαγεγραμμένη από ένα νοσηρό κατεστημένο απόρριψης από την δήθεν υγιή κοινωνία του ασθενούντος κυττάρου της.
  • Εκλογή των Προέδρων των Ανωτάτων Δικαστηρίων από τις ολομέλειές τους.
  • Οικονομική αυτοδυναμία και διοικητική αυτοτέλεια των Δικαστηρίων.
  • Υπηρεσιακές μεταβολές των λειτουργιών της χωρίς μεσολάβηση του Υπουργού Δικαιοσύνης.
  • Τοποθέτηση δικαστών σε διοικητικές θέσεις με προτάσεις του κλάδου τους.
  • Είσοδος δικαστικών λειτουργών σε ανώτερα δικαστήρια με εσωτερικές εξετάσεις.
  • Αποποινικοποίηση των διοικητικών παραβάσεων.
  • Ανακεφαλαιωτική ψήφιση των Νόμων με συμπερίληψη όλων των καταργουμένων διατάξεων.